Berkin… İçimin Yangın Yeri…

Resim

23 Kasım 2012 tarihinde Yeşil Gözlü Çocuğun ardından yazdığımda, “Hayat bir daha yitip gidenlerim için bir şey yazdırmasın” diye bir dilek tutmuştum. Olmadı dileğim. Tutmadı. Bugün içim yangın yeri. Bugün içim, hiç görmediğim, sesini duymadığım, sarıp kokusunu içime çekmediğim, halini hatrını soramadığım, beni hiç tanımayan, hiç tanışmadığım henüz onbeşinde bir ana kuzusu için yangın yeri.

Berkin… Berkin’im… Kömür gözlü, özgürlük kaşlı kardeşim, evimin en küçüğü, oğlum… Her dileğimin ilk cümlesi… Her temennimde yer alan… Üzerine milyonlarca umut biriktirdiğim, hayaller kurduğum, uçurtmaların kuyruklarına adını yazdığım… Ah benim kokusunu hiç duymadığım meleğim… Ne çok istedim, bir sabah sen uyandır beni… Bir sabah “Abla hadi kalk” dediğini duysaydım, ikiletir miydim hiç lafını? Ki çok zor uyanırım ben sabahları, sen bilmezsin ablam…Bilemeyeceksin de… Hiç fırsatımız olmayacak çünkü bizim birbirimizi tanımaya…  Oysa ne çok isterdim seninle bir Beşiktaş maçına gidip “Kartal gol, gol, gol” diye tezahürat yapmayı. Nasıl isterdim senin bana Beşiktaş marşlarını öğretmeni… Sana söz, hepsini tek tek öğreneceğim Berkin… Senin için…

Berkin’im, kömür gözlüm, ne çok hayalim vardı sana dair. Bir kere, iyiye ve güzele dair tüm umutlarımı sana bağlamıştım ben. Sen uyanacaktın… Seninle beraber herkes uyanacaktı… Sen uyurken ne kadar çok ablan, abin olduğunu görecektin, aklın uçacaktı. Hepimizi sevecektin belki… Tedavin esnasında canın sıkılmasın diye oyunlar oynamaya gelecektim seninle, sana hikayeler okuyacaktım. Ah benim özgürlük kaşlım, ciğerparem, can oğlum… Şimdi içimde kocaman bir boşluk var.

Berkin’im, küçük prensim… Özür dilerim… Sana güzel bir dünya hazırlayamadığımız için özür dilerim. Ardından bir cümle bile edemeyen devlet büyükleri(!)ne ülkeyi bıraktığımız için özür dilerim. Adını anmaya bile korkan soysuzları başımıza getirdikleri için özür dilerim. Senin gibi masum bir ana kuzusunun ardından saçma sapan konuşmalar yapan insanlar(!) olduğu için özür dilerim. Anneni, babanı ve ablalarını teselli edemediğimiz için özür dilerim.

Berkin’im… Abilerine emanetsin şimdi… Ali İsmail’in, Abdocan’ın, Ethem’in, Ahmet’in, Mehmet’in, Medeni’nin, Hasan’ın yanından ayrılma… Onlar ailen senin… Abilerin… Ellerini bırakma… Yerin onlarla beraber kalbimizde…

Berkin’im, sana and olsun, seni bir an unutursam kalbim kurusun…

Rahat uyu güzel oğlum…

Ablan.

K.

11/3/14

Reklamlar

2 Yorum (+add yours?)

  1. GoGoBaBa
    Mar 12, 2014 @ 10:17:03

    Sehirdisinda inzivadayken : Berkin Elvan’in ölümsüzlüğe göç ettiğini öğrendim. Acimiz büyük kaybimiz büyük. Utancimiz çok büyük. Utanmasi gereken ve utanmayanlarin suratina tüküreyim.

    Cevapla

  2. Trackback: Berkin… İçimin Yangın Yeri… | GoGoBaBa

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: