Çocukluğumun Delisi’ne…

Belki hiç Son Melek’i olmadım bilinen cehennemin,
Belki sana yazdıklarım gerçek olmadı hiç!
Ama bil ey can, bu kalp seni unutmadı ki hiç! Satır satır aklımda her şey, ama o can yanması var ya, işte onu küllendirmek için unutur insan… İşte o yüzden unutmuş gibi davranmam…

Yıllar sonra bu gece, dileğim aynı o şiirdeki gibi…
Ben olamadım belki ama, sen gülüşünü as intihar koğuşlarına ve cehennemin son meleği ol!

Dilerim hep ol, dost ol, yoldaş ol ama ol! Ve yüreğimin en derininden gelen bu dileği kabul et: İnsanlığı sev ey can! İnsanlık sen onu seversen yanıt verecek sana!

Sevgimle kal…

25/6/2012
Bakırköy

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: