Şimdi Hayat…

Bazen bazı şarkılar vardır, öyle böyle değil ya kıpır kıpır eder beni ya gözyaşlarına boğar ya da oturtur derin düşüncelere salar… Son bir saattir aynı şarkıyı dinliyorum. Hepsi semdr‘in suçu. Gecenin şarkısı olsun dedi, bildiğin gecemi hapsetti şarkı. Sözlere baksana arkadaşım, dağıtmaması mümkün mü?

Bir kadeh sessizlik doldurdum
Daldım gittim semaya
Güz geçti bahar geçti derken
Bir gün daha görsek ne ala
Dünya derdi sarmış dört yanımı
Yaşamayı öğrenemedim hala

Şimdi hayat ister çiçeklerle gelsin
İsterse vursun geçsin
En bilindik yalanlarından
Bir yalan seçsin gelsin

Ben bu yolda tekrar yürümem
Artık buralardan geçemem
Ben bu yaştan sonra ne kara kaşa göze
Ne de selvi boya hiç gelemem

Her kadehte bir yıldız tuttum
Söndürdüm avuçlarımda
Koşarak kaçtım güya çocukluğumda
Büyümeyi öğrenemedim hala

Ben bu yolda tekrar yürümem
Artık buralardan geçemem
Ben bu yaştan sonra ne kara kaşa göze
Söverim gelmişime geçmişime

Yürümem arkadaş, neden yürüyeyim. Geçip gitmişim işte. Geri dönmenin sebebi var mı? Okunmuş kitap tekrar okunur mu? Okusan bile ilk okuduğun zamanki tadı alamazsın, sonunu bildiğinden sayfaları atlarsın.

Yaşamayı öğrenebildim mi bilmiyorum… Çömez sayılırım hala… Kendim için yaşamayı bilmiyorum çünkü, aklımda hep başkaları var… İlk sırayı ailem almış, sonra eş-dost. Aklıma bir plan geldiğinde, önce “İyi de ben gidersem/bunu yaparsam/böyle hareket edersem annem ne yapar?” düşüncesi geliyor. Yoksa ben bilmiyor muyum hepinizin verdiği o akıl gibi “Buralardan kaçıp, yurtdışına gitmeyi”? Giderim gitmesine, hayatın da alasını kurarım ama ya geride bıraktıklarım?  Belki de bu sadece benim hüsnü kuruntum, ben basıp gittim mi geride bıraktığımı zannettiklerim derin bir nefes alacak belki de, muamma orası, nereden bileyim… Denesem mi? Peki ya düşündüğüm gibi değilse… Gördün mü bak sevgili okuyucu, anında kırabiliyorum kendi hevesimi, yıkabiliyorum hayallerimi…

Ne yaparsa yapsın kendinden kaçamıyor insan, bunu farkettim yine. Ara sıra unutuyorum bunu, kaçabilirim, kendimi bıırakabilirim ardımda diyorum ama çtoonnk diye bir ses efektiyle, kendim hatırlatıyorum kendime bunu.

Neyse ya.. Tadım kaçtı benim… Siz şarkıyı dinleyin, gecenin ya da günün hangi saatindeyseniz, onun tadını çıkarın…

Sevgiler…

Kelebek…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: