biliyor musun?

Dün gece farkettim…
Eskiden her ağlamak istediğimde, gözlerim her buğulandığında, dudaklarım her aşağı sarktığında, sen durumu farkeder, gelir sarılır… “Hadi ağla, ben buradayım” derdin… Ağladıkça sırtımı sıvazlar, nefes alamayacağım durumlarda dahi beni sakinleştirirdin…

Sen…
Allah’ın belası… Ağlama özgürlüğümü bile aldın elimden…
Canın cehennemin en dibine..!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: